Xuntos de novo

Nogueira , 28 de Xaneiro de 2013.

Ola Rita:

Ai Rita, estes de Correos son uns incompetentes, ¿podes crer que aínda me chegou  hoxe a túa carta? 

Pois que saibas que a pesar de que ti xa levas unha semana aquí en Nogueira, faime ilusión contestarcha e ao rematar voucha deixar no buzón da túa casa.

Sei que estes días telo pasado mal porque ves a túa nai triste pola perda do emprego do teu pai, mais a min non me gusta  verte así con esa cariña tan entristecida. Por iso, propóñoche un plan! Que vaiamos mañá a tarde a cazar saltamontes.

Alégrome de que volveses  e máis aínda que poidamos ir xuntos á escola. Agora xa somos tres máis na aldea, ¡qué ben! A ver se se vai enchendo de rapazas guapas coma ti.

Vouche confesar algo… Pensei que ao volver da cidade serías unha estirada máis como a Tere, pero ti segues sendo igual e séguenche gustando as mesmas falcatruadas de sempre.

Acórdate mañá de non pasar pola igrexa, que o cura don Luis ándanos buscando porque lle escapei cunha pita. Téñolla que devolver cando me poña os ovos, que quero ver se ten pitiños e así regáloche un.

Agora xa non vai ser necesario que nos escribamos máis cartas, porque te vou ver todos os días. Non esquezas o bote de vidro para os saltamontes.

Véxote logo. 

Roque.